Over Eating Habits

Mijn naam is Helena Smit. Geboren, getogen en nog steeds woonachtig in Rotterdam (en er niet weg te slaan). Naast Rotterdammer(t) ook Indo, met een Nederlandse (Rotterdamse) vader en een Indonesische moeder (uit Palembang, Sumatra). De Indonesische genen hebben ervoor gezorgd dat de liefde voor lekker eten er al vroeg inzat. En de liefde voor hete pepers trouwens ook. Liever een rawit dan een lombok trouwens.

Ik startte mijn carrière als diëtist, maar maakte al snel de overstap naar beleids- en organisatieadvies en managementfuncties. Allemaal in de gezondheidszorg. Hoe dat uiteindelijk naar Indofood en mijn werk als (online) communicatie adviseur heeft geleid, lees je op deze pagina.

Volg mij

Volg jij mij/Eating Habits eigenlijk al op social media? Voor Indofood maar vooral voor een flinke dosis Rotterdamse niet-lullen-maar-poetsen mentaliteit. Zonder al te serieus te zijn. Beetje humor hier en daar. Dat soort werk.

Helena Smit - Eating Habits - Indofood (7)
Helena Smit - Eating Habits - Indofood (23)

Carrièretijger(t) in de gezondheidszorg

Afgestudeerd als voedingskundige/diëtist kwam ik er al snel achter dat ik de mens achter het eetpatroon en de relatie van die mens met zijn eten interessanter vond dan het begeleiden van diegene met zijn/haar dieet. Maar ja, daar is geen droge boterham – en al helemaal geen bord met dampende nasi goreng – mee te verdienen, dus ik besloot mijn carrière maar gewoon in de gezondheidszorg te vervolgen.

Na een baan als beleidsmedewerker en projectcoördinator bij de beroepsvereniging van diëtisten, kwam ik als 26-jarig broekie als leidinggevende in de ouderenzorg te werken. Ik was daar leidinggevende van een team van artsen, psychologen, fysiotherapeuten, ergotherapeuten, doktersassitenten enz. Superleuke functie met een dito team. 

Maar na 7 jaar van medewerkers coachen, projecten leiden, werkprocessen stroomlijnen, kwaliteit van de geleverde zorg verbeteren enz enz was ik er wel een beetje klaar mee.

Het ellendige van leidinggevende zijn is dat de volgende stap meestal een stap hoger in de boom is, alleen had ik daar niet heel erg veel zin in. It’s lonely at the top. Een beetje gezelligheid van collega’s onder elkaar heb ik wel nodig in een baan.

In de tussentijd was ik mijn blog Eating Habits gestart. Meer daarover verderop deze pagina. Maar door dit blog raakte ik verzeild in de wondere wereld van de online marketing en communicatie.

In de weinige vrije uurtjes die ik had (als leidinggevende van een groot team red je het vaak niet in de fulltime 36 uur die in je contract staat) leerde ik mezelf alles over het maken van websites, SEO, social media en contentmarketing.

Na een rits van adviezen van loopbaanadviseurs en gesprekken met mezelf in de spiegel, was ik eruit: mijn volgende stap werd een carrièreswitch: van leidinggevende naar (online) communicatieadviseur.

Maar kom daar maar mee aanzetten in de traditionele wereld van de gezondheidszorg. Want waarom wil je als leidinggevende je carrière omgooien naar de communicatie? En heb je wel doorgeleerd voor communicatieadviseur? Oftewel: heb je je o zo belangrijke papiertje? Recent afgeronde cursussen en heel veel praktijkervaring is in veel ogen niet genoeg zolang je geen papiertje hebt. 

Ik werk trouwens nog steeds in de gezondheidszorg. Naast Eating Habits heb ik nog een andere bedrijf: Visibilitas. Daarmee help ik met name paramedici (fysiotherapeuten, diëtisten, logopedisten enz) met een eigen praktijk om meer online zichtbaar te zijn, hun onderneming sterker neer te zetten en meer cliënten te bereiken.

Culinaire reizen in Europa en Azië

Ondertussen kwamen op mijn blog Eating Habits mijn beide passies samen, namelijk eten en reizen. Op reis ga ik graag op zoek naar lokale gerechten. En die moeten dan natuurlijk ook geproefd worden. Het is niet dat ik alles eet, maar op reis gooi ik graag mijn culinaire principes over boord. Een soort van You Only Live Once, maar dan op je bord. Of in je bananenblad. Of opgerold in de krant van gisteren.

2020 zou met Eating Habits eigenlijk in het teken staan van het organiseren van culinaire reizen. Maar helaas, de Coronacrisis zette een dikke rode streep door die plannen.

Bam! Viel dat effe tegen. Dit idee had ik namelijk al jáááren. Net op het moment dat ik eindelijk in de f*ck-it-ik-ga-het-gewoon-doen-modus zit, breekt er een pandemie uit.

Heel erg lang bij de pakken neerzetten zit er bij mij niet in. Ik vind altijd wel weer wat anders.

Helena Smit - Eating Habits - Indofood (33)

Net op het moment dat ik eindelijk in de f*ck-it-ik-ga-het-gewoon-doen-modus zit, breekt er een pandemie uit.

Helena Smit - Eating Habits - Indofood (15)

‘Rampjaar’ 2020 herondekte ik mezelf

Lekker cliché misschien, maar dat hele COVID-19 gedoe zette me wel verder aan het denken. De culinaire reizen die ik wilde organiseren moesten helaas op de lange termijn geschoven worden. Want ik heb nou eenmaal de horeca en de reisindustrie nodig om die plannen door te voeren. 

Maar wat dan wel? 

Door verschillende activiteiten die ik in plaats van de culinaire reizen ging organiseren – waaronder Online Proeverijen en de Indofoodtours in Den Haag – kwam ik erachter dat mijn passie voor Indofood groter was dan ik vooraf kon bedenken.

 

Verbinding door Indofood

Ik heb zulke mooie reacties gehad van zowel mensen met Indische/Indonesische roots als mensen die die roots helemaal niet hebben, maar wel enorm van lekker (Indisch/Indonesisch) eten houden.

Eten verbindt, dat weten we allemaal. Maar ik denk dat Indofood voor net dat beetje extra verbinding kan zorgen. Verbinding tussen mensen, niet alleen door het te eten, maar ook het delen van de verhalen achter het eten. De geschiedenis die ons verbindt en nog zo sterk tot uitdrukking komt in het eten. En met meer dan 3 miljoen (!) mensen met een Indische/Indonesische achtergrond die in Nederland wonen, is het niet bepaald een klein groepje in de samenleving.

Ik vind het prachtig om te zien hoeveel emotie een bepaald gerecht bij iemand kan oproepen. Welke mooie en soms helaas minder mooie herinneringen komen bovendrijven bij het eten van een bepaald koekje of een snack.

Ook bij mij. 

Helena Smit - Eating Habits - Indofood (28)
Helena Smit - Eating Habits - Indofood (3)

Indofood it is!

Dus promoot ik nu met mijn Eating Habits activiteiten de veelzijdigheid van Indofood: Indisch, Indonesisch, Moluks en Peranakan eten en alles wat er tussenin zit.

Verwacht bij mij geen recepten. Ik weiger om met weegschaal en maatbeker de keuken in te gaan om de ingrediënten te kunnen afwegen voor een goed recept. Ik kook op gevoel. Maar eerlijk gezegd ga ik nog liever uit eten of ergens afhalen. #guilty

Wat ik wel doe? Promoten van Indofood doe ik deels met Indofoodtours en andere culinaire activiteiten met Indofood in de hoofdrol.

Maar ik richt me vooral op Indofood ondernemers. Om hen te adviseren op het gebied van (online) zichtbaarheid en ondernemerschap. Mensen verder helpen, coachen, connecten met andere relevante mensen in mijn netwerk. Ik vind het heerlijk om te doen en geniet van de resultaten die de mensen die ik begeleid bereiken. Soms zelfs tot een blijdschapstraantje aan toe.

Met het adviseren van Indofood ondernemers kan ik het grootste effect bereiken met het promoten van Indofood. Want als deze Indofood ondernemers een stabiele business hebben en hopelijk verder kunnen uitbreiden, kunnen steeds meer mensen genieten van Indofood. Al dan niet de verhalen achter het eten. Keeping Indofood alive!

 

Keeping Indofood alive!

Ik ken niemand met een grotere liefde eetculturen en lokaal eten dan zij. Dit gecombineerd met Helena’s heerlijke en onbevangen gevoel voor humor & talent voor het vertellen van verhalen laten mij vergeten dat ik gewoon thuis ben en niet op reis.

Stefanie vd Maas

Little Spoon

Helena is op de hoogte van het lokale eten van een streek. Of dit nou haar eigen streek is of een streek waar ze heen reist. Ze interesseert zich altijd in de lokale keuken. Ze weet er ontzettend veel vanaf en vindt het leuk om dit met iedereen te delen. Ze inspireert andere mensen met haar enthousiasme over de lokale keuken.

Gabriëlle vd Lee

Globegirl

10 random feiten over mij

Ik lust geen spekkoek

Zo, laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen. Daar ben ik goed in. Ik hou niet van kaneel. Dus ook niet van spekkoek. En niet van heel veel zoetigheden. Want man man man, het zit bijna overal in. Bleh!

Geef mij maar sneeuw

Ik gedij het beste bij temperaturen van onder de 20 graden Celsius. En ik ben al helemaal blij als de omgeving is gehuld in een dik pak sneeuw. Koude temperaturen betekent voor mij: superproductief zijn en energie hebben voor 10. En dat is gewoon fijn.

Hakken vs sneakers

Had ik vroeger geen schoenen zonder hakken van minimaal 10 centimeter (a.k.a. ‘zitschoenen’), sinds ik de sneakers heb ‘ontdekt’, ben ik om. De hakken heb ik zeker niet aan de wilgen gehangen, maar de voorkeur ligt nu wel bij sneakers (of boots).

Tong Tong Fair

Mits er geen Corona is, kun je me terugvinden in de horeca van de Tong Tong Fair. Kom gerust even “hallo’ zeggen als je er bent. Ik heb mijn haar daar meestal in een kondé, dus misschien moet je even goed kijken voordat je me herkent #geenkrullen

Mijn andere bedrijf Visibilitas

Naast Eating Habits heb ik nog Visibilitas waarmee ik paramedici (diëtisten, fysiotherapeuten, logopedisten ed) help naar een goedlopende praktijk. Grootste deel van mijn carrière heb ik dit soort werkzaamheden gedaan in de gezondheidszorg en nu voor mezelf als eigen ondernemer.

Indo Business Club

Sinds 2018 zit ik in het bestuur van Indo Business Club. Ik doe onder andere de communicatie (nieuwsbrief/social media). Ben jij ondernemer en heb jij een Indische, Indonesische, Molukse achtergrond en/of doe je graag business met/in Indonesië? En zoek je een relevant netwerk? Kijk dan even op de www.indobusinessclub.nl voor meer informatie over de activiteiten die wij organiseren.

Ik drink geen alcohol

Niet uit principe hoor, al heb ik jarenlang gewerkt met patiënten waarbij de alcohol niets dan ellende heeft gebracht. Maar ik vind het gewoon niet lekker. Ik hou het liever bij water, koffie en thee. En zo nu en dan ga los met een glaasje cola zero.  Whoohoo! 😛

Natte 't'

Geboren en getogen in Rotterdam. Op Zuid zoals we op Zuid zeggen. Ik kan, als ik mijn best doe, aardig goed verbloemen dat ik met een Rotterdamse tongval praat. Maar ben ik moe of met Rotterdammers onderling, dan gaat de natte ‘t’ los.

Een dag niet gelachen

Het hoeft voor mij allemaal niet zo zwaar. Voor mij is een van de belangrijkste zaken dat je plezier hebt met wat je doet. Dat geldt zeker ook voor mijn werk. Humor en lol gaan bij mij hand in hand samen met werk. Ben je een grote zuurpruim, dan zij wij zowel privé als zakelijk geen match.

Opgegroeid met pempek

Met een moeder uit Palembang kan het niet anders dan dat ik regelmatig pempek voorgeschoteld kreeg en nog steeds krijg. Hét streekproduct uit Palembang. Er zijn echt tientallen soorten en volgens mij heb ik ze allemaal gehad. Krijg ik er wel eens genoeg van? Heel soms, maar dat is vaak van korte duur.